OVERHANDIGING CHEQUE

Sint oda de kleppers

De Kleppers overhandigde tijdens de drukbezochte Sint-Odafeesten een cheque van maar liefst 1500 euro aan dienstencentrum Sint-Oda. Na maanden voorbereidend werk en met de steun van de sponsors en vrijwilligers organiseerden we op 15 augustus het wielerevent ‘PELT’en Classic. 550 fietsliefhebbers tekenden die dag present om 60, 90 of 130 km te rijden ten voordele van Sint-Oda. De PELT’en Classic was een schot in de roos en hopen ook volgend jaar weer op 15 augustus van deze semi klassieker een even groot succes te maken.

 

KLEPPERS ON TOUR

Eifel weekend 

14 tem 16 september 2018

Het weekend van 14 tot en met 16 september stond bij de meeste Kleppers met stip aangeduid in hun agenda. Vrouw en kinderen werden verweesd en met doffe blik in de ogen achtergelaten. Bussen met negers werden reeds aangevoerd om iedereen content te stellen. 

Bij samenkomst vrijdagochtend in onze stamkroeg het 8ste Sacrament voelde je meteen een gezonde dosis spanning en een scheut absurde humor. Met andere woorden, alle ingrediënten waren aanwezig om dit 1ste Klepperweekend tot een goed einde te brengen.

De bestemming was een jeugdherberg in Simmerath, gesitueerd in hartje Eifel. Sommigen hadden een GPS bij, anderen vertrouwden dan weer op hun eigen geografische kennis… Iets na de middag konden we met een select groepje een ritje van 80 km aanvatten en zoals verwacht was dit niet van de poes en besloten we halverwege een terraske te doen in Monschau. Want zoals Werner altijd pleegt te zeggen: “ge kunt niet door Monschau passeren zonder een terraske te doen” en wie zijn wij om die man tegen te spreken. Bij terugkomst werd er rustig een biertje genuttigd, je bent ten slotte op fietsweekend en dan is het verstandig om te doseren wetende dat er zaterdags een tocht van 120 kilometer op het programma stond. Ook al hield niet iedereen daar evenveel rekening mee.

Zaterdag was het de koninginnenrit, Marc B. een notoire fietsliefhebber en Eifelkenner had voor ons nog een leuk ritje in petto. De verwachtingen waren dan ook hoog gespannen… Alleen was Marc ons vergeten te zeggen dat dit een gravelritje was… Ja ja, het is ne kerel onze Marc. Enkel Jan en Raf hebben eens heel hard gevloekt op Marc. Zij waren ’s avonds toe aan een nieuwe buitenband. Maar al bij al was dit wederom een geslaagd ritje waar Werner, Joris en Luk om beurten streden voor de bergprijs. ’s Avonds werd onze innerlijke mens versterkt door een heerlijke BBQ en werden we intellectueel uitgedaagd met een kwis. Deze dag kropen we lekker vroeg de beddenbak in. Zo 120 kilometer en 2000 hoogtemeters doet iets met een mens.

Zondags nog een klein afsluitingsritje van 60 kilometer om het af te leren en tegen half 4 waren we terug in Overpelt waar nog een drankje genuttigd werd.

We kunnen met zijn allen terugblikken op een geslaagd weekend waar we goed gelachen en gefietst hebben. Nogmaals ne oprechte dank-je-wel aan Anton en Kris die dit weekend in goede banen geleid hebben.

Bart

PELT’en CLASSIC 2018

15 augustus PELT’en Classic,,

Een toertocht voor wielerliefhebbers. Deze tocht maakt deel uit van de VWB kalender met keuze uit 3 afstanden 60 – 90 – 130km en 2 bevoorradingen.
De tocht voert de deelnemers door het heuvelend gebied van “Klein Zwitserland”
Inschrijven aan de voetbalterreinen van Sp. Grote Heide vanaf 7u30.

We dragen ook graag ons steentje bij aan de sociale projecten binnen “PELT” en delen dit jaar de opbrengst met het St-Oda uit Overpelt.

affiche pelt classic

KEVELAER 2018

Zaterdag 23 juni stond al een tijd in het vet gemarkeerd in onze agenda. Niet omdat de rode duivels Tunesië in de pan zouden hakken, maar wij kleppers gingen zaterdag de geplande koninginnerit voor dit jaar rijden. De 190 km zouden ons dit jaar voor de verandering niet naar Banneux maar tot in Kevelaer brengen. Klokslag 7u00 vertrokken we met 13 zodat we tijdig terug konden zijn voor de match van de Belgen. Dit mocht geen probleem worden als we van wat platte banden gespaard werden. En toch hadden we na 3 minuten al het nodige oponthoud. 1 van onze opperkleppers was er in geslaagd zijn drinkbussen te vergeten. Het heeft weinig zin om namen te noemen, maar gelukkig lag de houtmolen niet zo veraf. Door wat onduidelijke communicatie werd de groep weer compleet na 55km en konden we gerust verder richting Kevelaer waar Pol ons stond op te wachten met de nodige versnaperingen.
Eens Jan zijn 7-gangen menu op had en er wat kaarsen werden gebrand werd onder impuls van iets ongeduldigere kleppers het tempo wat opgetrokken. Hierdoor kwamen we bij het achtste sacrament aan om 14u10 waar we zagen hoe onze rode duivels het aardig deden.
Na een korte pauze en wat opfrissing kwamen we opnieuw samen om 18u00. Om samen met de kleppers en hun familie te genieten van een bbqke. En het bleek opnieuw een gezellige, geslaagde avond waar we weer even op kunnen teren.
Ik denk dat ik voor alle kleppers mag spreken en een woordje van dank uiten aan het bestuur en de sponsors.

Benny M

BEVERBEEK CLASSIC 2018

Zondag 3 juni vond de Beverbeek Classic weer plaats. Deze jaarlijkse toertocht met vertrek in Achel beloofde weer veel moois in petto te hebben. 

Half acht ’s ochtends was het verzamelen geblazen aan Het 8ste Sacrament om vervolgens de eerste kilometers richting het Michielshof in Achel in te zetten. Daar sloten  nog een aantal Kleppers aan om uiteindelijk met 12 Kleppers de rit aan te vatten.

Na alle protocollen zijn we omstreeks acht uur onder een heerlijke ochtendzon van start gegaan om de 105 km af te leggen. Het parcours was gewijzigd t.o.v. vorig jaar (voor zover mijn lange termijn geheugen me niet in de steek laat) en zoals algemeen geweten, verandering van spijs doet eten.

De eerste windstille kilometers begonnen redelijk rustig en brachten ons vanuit Achel via Peer en Ellikom richting de eerste bevoorrading in Opitter. Net voor de eerste bevoorrading werden we nog ingehaald door handvol bekende collega wielertoeristen waarvan mij de clubnaam even ontgaat. Enkele Kleppers hadden het toch moeilijk om dit groepje te laten rijden, maar bleven uiteindelijk toch beheerst ons eigen tempo verderzetten. 

Aangekomen aan de eerste bevoorrading werd er zoals steeds wat gegeten, gedronken en gekeuveld. Na deze eerste stop konden we onze toer verder zetten richting de heuvelzones en werd het tempo ook wat opgedreven. Hier en daar werd op een heuveltje een prikje uitgedeeld, maar al bij al toonde alle Kleppers dat ze tegen de naderende zomer een goed vormpeil te pakken hadden.

Via de heuvelzones van Neeroeteren en Opglabbeek kwamen we uiteindelijk terug bij de bevoorrading in Opitter waarna we na een korte pauze in rechte lijn naar Achel afstevenden. Aangekomen in Achel, hebben we deze mooie tocht nog afgesloten met een welverdiend terrasje om tot slot de laatste kilometers richting Overpelt te voltooien. 

Wout,,

 

HAGELAND CLASSIC 2018

Op 14 April stond de Hageland classic op de klepper agenda, met een ideaal fietsweer voorspeld werd er om half 8 s’morgens verzameld aan het achtste sacrament.
De eerste keer dat de fietsremorque gebruikt werd bleek dat de aankoop ervan een goeie zet is geweest. Enkele kleppers vonden de 135 Km van de hageland niet genoeg en trokken hun carbonnen ros op gang vanaf het achtse richting de parking van de Alma in Mol.
Toen daar iedereen aangekomen was werd de semi klassieker aangevat, meteen werd er een stevig tempo op na gehouden richtig de heuvels.
Jan Boons die over verdacht sterke benen beschikte trok alle registers open op de nieuwe heuvels van het aangepaste Hageland parcours, er werd gezegd dat Jan nog een appeltje te schillen had met een bepaalde boekhouder en dat hij daarom deze rit met stip had aangeduid in zijn agenda.
Enfin de groep van 13 kleppers kwam redelijk verspreid aan op de eerste bevoorrading, daar werd de innerlijke klepper versterkt de meeste doen dat met bananen en stroopwafels de andere trekt eens vol aan zijne Bastos.
Na de bevoorrading werd er iets meer rekening gehouden met elkaar op de resterende hellingen, bij sommige kleppers was het beste er wat vanaf na een dikke 100 Km, gelukkig werd het parcours vanaf dan ook terug wat milder.
Hoe korter bij de finish hoe strakker het tempo terug werd, onder een stralende lentezon stoomde de Kleppers naar de aankomst.
Toen iederen terug in overpelt was aangekomen werd er nog een terrasje gedaan bij het 8e sacrament en sloten de kleppers die niet meer in hun tuin moesten werken hun eerste geslaagde uitstap af, de afwezigen hadden weer ongelijk !!

Erwin Vaesen

Slotrit Kleppers 17′

Na een prachtig seizoen stond op 14 oktober 2017 de eerder uitgestelde slotrit van De Kleppers op het programma. Een goede organisatie, schitterend nazomerweer, 22 enthousiaste Kleppers en een mooie route bleken de juiste ingrediënten van een prachtige rit. Daar konden die éne lekke band en een paar gesneuvelde spaken niets aan veranderen.

Samenkomst om 8u30 aan het 8ste Sacrament waar enkele pogingen nodig bleken om een deftige foto van de bende te maken. Maar eens die vast lag werd er al te graag gestart met de rit. Met de nodige haast voor diegenen die hun schoenen nog niet aan hadden want we kunnen natuurlijk niet blijven wachten “Bart”

Onderweg naar ’t Vinne in Zoutleeuw  werd de tijd genomen om het voorbije seizoen te bespreken waarin vele Kleppers op verschillende terreinen aanwezig waren. Anderen daarentegen waren reeds bezig met uitdagingen voor het komende seizoen. En niks hield hen tegen om die uitdagingen nog heroïscher te maken dan ze op zich al zijn. Grenzen lijken verlegd te zullen worden en met inkt vastgelegd voor de toekomst.

De tussenstop in ‘t Vinne was eindelijk in zicht. “Waar was het nou precies? Bestaat het wel? Rijden we niet gewoon terug? Vraag het aan een local.” Allemaal goeie suggesties maar na een keer of 4 fout gereden te zijn vonden we onze tussenstop. En dat zonder dat de eerder vermelde “Bart” ons de juiste weg op stuurde, die hij zoals bleek bij het lekker stukje taart blijkbaar gewoon kende.

Na de taart en eerder prijzige bus slagroom zocht ieder zijn plek in het peloton weer op. Al was dat niet altijd even gemakkelijk en werd er hier en daar met een lach gesuggereerd dat we in de winter enkele lessen 2 aan 2 rijden moesten geven.

Zonder al teveel oponthoud opnieuw aangekomen in het 8ste Sacrament stond ons een lekker Italiaans buffet verzorgd door Etenstijd te wachten. In een gemoedelijk sfeertje werden buiken gevuld. Zoals steeds kwamen we niks tekort en kon iedereen weer voldaan naar huis. Een prachtig slot van een super geslaagd seizoen en een mooi begin, want ook in de komende maanden wordt er niet stil gezeten en beginnen de voorbereidingen voor 2018. Zodat we verder kunnen doen wat we allemaal zo graag doen.

Een tevreden Klepper.

 

Kleppers Diekirch – Valkenswaard 2017

De laatste zaterdag van Augustus was bij enkele kleppers met een dikke rode stip aangeduid op de kalender, elk jaar vind dan Diekirch – Valkenswaard plaats en aangezien er dit jaar een nieuwe route werd uitgestippeld waren Bart, Anton, Bjorn, Tom, Werner en Erwin om half 7 present in het startvak te Diekirch.

Aangezien het startschot pas om 7u weerklonk hadden ze ruim de tijd om nog eens flink te lachen met de uitvluchten van andere Kleppers, zo moest een klepper naar de verjaardag van zijn schoonmoeder terwijl hij al lang vrijgezel is, een andere wist drie maanden geleden al dat hij 26 augustus een zomergriep ging hebben.
Andere kregen dan weer geen vergunning van hun madam. Om maar kort te duiden dat sfeer goed zat.
De kleppers konden rekenen op een stel gemotiveerde begeleiders, minstens even zenuwachtig als de renners zelf, bestaande uit Raf, Jan en Tim.
Om 7 uur werd eerst nog een minuut stilte gehouden voor de pas overleden oud organisator waarna het start schot weerklonk.
De nacht van vrijdag op zaterdag was een een enorm onweer over de streek getrokken, volgens sommige bronnen heeft Bart medebegeleider Tim in bed moeten nemen wegens angstaanvallen voor de donder, waardoor de wegen er kletsnat bijlagen.
Niet tegenstaande werd er meteen goed gas gegeven en de ploegtaktiek was om Tom en Werner met de eerste ontsnapping mee te sturen zodat de rest van de ploeg een rustige rit kon rijden.
Alles liep volgens plan Tom en Werner trokken meteen hunne register open en schoten met de kopgroep mee uit het 700 koppige peloton.
Tot aan de eerste bevoorrading was er geen vuiltje aan de lucht, samen met enkele kompanen van The Ride die Erwin had opgetrommeld en een Doordouwer werd een groepje gevormd die stelselmatig naar voor schoof.
Bjorn had het wat moeilijker met de opeenvolging van klimmen en moest een gat laten vallen, een gat dat hij geheel zelfstandig dicht heeft gereden door zeer korte pauzes te nemen om bij de laatste stop weer aan te  sluiten, knappe persatie!
Bij elke stop stonden de begeleiders klaar met veel enthousiasme om het iedereen zo comfortabel mogelijk te maken.
Bij de tweede stop aangekomen bleek Tom een schuiver te hebben gemaakt, diagnose Sleutelbeen en Schouderblad beide gebroken en gedwongen opgave. Zijn fiets was immers ook kapot.
Veel beterschap en een spoedig herstel Tom !!
De rest van de groep stak even de koppen bij elkaar, enkel Werner voorop overlaten aan zijn lot moest hij in een inzinking terecht komen was geen optie, we gaan een tandje bij steken.
Onderweg naar de derde stop werd duidelijk dat bij vele deelnemers het vet wat van de soep aan het geraken was, een vooreen werden ze ingehaald door een ontkende groep kleppers (en the ride kompanen) niemand was bij machte om ook maar even de kop over te nemen. Aanklampen was voor de meeste het hoogst haalbare.
Zo dikte de kilometers snel aan en voor we er erg in hadden stonden we in Neeroeteren aan de laatste bevoorrading, net toen we wilden vertrekken sloot Bjorn aan : zijn bidons werden snel gevuld en weg waren we.
Richting Valkenswaard werd de gas helemaal opengedraaid en enkelen konden maar net in de groep volgen, niet abnormaal als je weet dat de km’ters tussen 215 en 256 tegen een gemiddelde werd gereden van 33 Km per uur.
Een nederlandse wieltjes zuiger zette de boel helemaal in brand door 10km voor het einde te willen demarreren uit de kleppers groep,
Vakkundig werd hij met de voeten op de grond gezet, Die doet dat nooit meer.
In Valkenswaard stonden verschillende Kleppers hun ploeggenoten op te wachten, net als sommige vrouwen van de deelnemers, het mag duidelijk zijn dat dat enorm op prijs werd gesteld.
Conclusie van de dag
Diekirch Valkenswaard met zijn nieuwe route is niet voor pannenkoeken, maar wel de moeite om aan deel te nemen.
Aan elke klepper: Laatste zaterdag van Augustus 2018: u heeft nog 52 weken om te trainen!!!!!
Mvg Erwin Vaesen

Met de Kleppers naar Banneux

Wat vooraf ging

1-07-17

Rit naar Banneux kan niet door gaan en word verplaatst naar 15 juli

11-07-2017

ik: Jan, ik ga zaterdag mee naar Banneux

Jan: Goed

Ik: Met hoeveel zijn we zaterdag

Jan: Met 15

Ik: Super:

Jan: Tot zaterdag, 06,30u aan het 8ste hé.

Ik: Oke, tot zatedag

Tussen deze datum en zatedag ochtend krijgt Jan meer dan hij zelf wil, berichten met deze boodschappen.

* Jan, ik zal er zaterdag niet bij zijn, mijn goudvis is verdronken.

  • Jan, ik ga er zaterdag niet bij zijn, moet mijne vuilzak buiten zetten,
  • Jan, ik ga er zaterdag niet bij zijn, het gaat regenen in Keulen

* …….

Tal van deze berichtjes zorgen er voor dat we zaterdag ochtend maar met 9 echte Kleppers aan het 8ste staan. En natuurlijk onze 2 soigneurs.

In gestrekte draf vertrekken we richting sint huibrechts lille om hier via het kanaal richting het veerpont van Dilsen Stokkem te rijden. Hier steken we het water over en rijden richting de Bemelerberg. Hier laat Jan direct zien dat hij in goeie doen is en trekt ten aanval. Helaas voor hem wordt hij in het zicht van de top gegrepen door het peloton, waarna we iets verder voor de eerste keer onze soigneurs zien. Rap stoppen, alles bijvullen en door richting Banneux. Dankzij de verbouwingswerken van een locale boer moeten we een omweg maken die er voor zorgt dat er +10km bij komt op de teller. Onder een stralende zon rijden we de voerstreken binnen. Hier wordt het parcour wat glooiender en worden de eerste tikken al uit gedeeld. Op 120km beginnen we aan de klim richting Banneux. Hier worden alle registers open getrokken. Een sterke Roel Nuyts neemt hier regelrecht de kop en geeft deze niet meer af tot boven. Achter hem wordt er flink strijd geleverd voor plaats 3. Aangekomen bij de basiliek van Banneux kunnen we even uitrusten en iets eten bij La Chapelle. Omstreeks 13.15u rijden we terug richting Overpelt. Via een paar kleine hellingen en tegenslag voor Bjorn die goede benen had, zadelpen breekt af rijden we naar de laatste puist van de dag, Coté de Hallembay. Ook hier wordt er weer flink strijd geleverd voor de bolletjes trui. Beneden wachten onze soigneurs om ons  weer te voorzien van de nodige drank en ….. Via het kanaal van Visé trekken we het binnenland terug in om naar onze laatste tussenstop te rijden in Opglabbeek. Bij het meeste is ondertussen het vet al van de soep en is deze laatste stop geen overbodige luxe. We kunnen hier wederom genieten van een frisse cola en wat eten.  De kaap van de 200km is ondertussen gepasseerd en we maken ons op voor het laatste stuk. Hoe korter we Overpelt naderen, hoe meer het tempo opgedreven wordt. Iedereen wil naar huis en heeft de stal al geroken. Op de kaulillerweg wordt het tempo pas echt de lucht in gejaagd en daveren we met +40km/h richting Overpelt. Nu kraakt het bij iedereen.  Via de kolis rijden we Overpelt binnen. Het zien van de kerktoren in de verte was voor iedereen een opluchting. Aangekomen bij het 8ste Sacrament wacht ons een vol terras op. Iedereen is voldaan en heeft van een mooie dag genoten. 235km op de teller is ook niet nix.

Joris,

IMG_0470