Kleppersweekend Sauerland

Een geslaagd kleppersweekend,

Donderdag landden de routes op de whatsapp en werden ze geanaliseerd door velen onder ons. ’ Het wordt pittig.’ Vrijdagmorgen, iedereen op tijd aan het 8ste, nog snel een koffietje en weg waren we. Onderweg even de benen strekken op een parking en omstreeks 11.00 uur maken we vanuit de auto kennis met de een van de drie beklimmingen naar en rond het hotel. De prestaties hierop van enkele van onze snelle jongens zullen nog lang op Strava te zien zijn. De hartelijk ontvangst door de gastheer en gastvrouw van het Waldhotel Einstein gaf ons allemaal een goed gevoel. Eerst de kamerverdeling, de koffers en de fietsen uitladen en dan belegde broodjes. Het eerste setje koerskledij wordt uitgehaald en omstreeks 12.30 gaan we van start voor de eerste rit van 90 kilometer. Na een lange aanloop krijgen we een hele reeks beklimmingen en afdalingen voor de wielen die ons leiden tot het hoogste punt van de route op 680 meter. Bij één van de afdalingen hadden twee van onze makkers een goede engelbewaarder en konden hun route zonder veel erg verder zetten. Uiteindelijk kregen we nog een prachtige afdaling met verschillende haarspeldbochten om tot slot vanuit Marmecke nog een klimmetje tot aan de achterzijde van het hotel te overwinnen. Missie geslaagd voor de eerste dag die bij aankomst eindigde met een gezellig samenzijn buiten op het terras alvorens het avondeten werd geserveerd omstreeks 19.00 uur. De routeplanner (lees de uitbater) maakte voor de eerste keer kennis met de definitie van een Klepper, zeker als hij de gemiddeldes van die dag onder de neus kreeg geschoven. De goulash met kroketten en warme groenten ging er vlot in en werd verder weggespoeld met menige halve liter van verschillende soort. In de loop van de avond kwamen de straffe verhalen naar boven en werd er letterlijk en figuurlijk sportief nagekaart en werd de route van daags nadien lichtjes aangepast door toevoeging van een extra lus van 30 km voor de Klepper-Kleppers. De gastvrouw had haar handen vol aan de bar en ook daar sneuvelden er enkele KOMmen. Zaterdag morgen, de koninginnenrit naar het hoogste punt van Sauerland via tal van kleine dorpjes, prachtige klimmen en mooie afdalingen waarvan sommige gevaarlijk omwille van de slechte staat van de weg. Een uitgebreid en stevig ontbijt moest ons wapenen voor het eerste deel van de rit. Liters fruitsap werden de vervanger van het gerstensap van de avond voordien. Het merendeel van de fietsers diende zicht te melden bij de koersdirecteur om zijn rugnummer in ontvangst te nemen. De light-versie van de route werd definitief van de kaart geveegd. Iedereen ging voor de 152 Km en sommigen nog voor de extra lus. Samenkomst was voorzien in Hallenberg waar we op 85 km op zoek moesten naar eten. Na veel geduld een pizza of een pasta, die bij sommigen nog wel even op de maag bleef liggen, werd de weg verder gezet richting de Kahler Asten het hoogste punt in de omgeving Winterberg. Vanaf dan was het volgens de analyse van sommigen alleen nog maar dalen tot het hotel, doch het gevoel op de fiets was net iets anders. Uiteindelijk kwamen we, met wel een behoorlijk tijdsverschil , na 18.00 uur aan met tot slot nog twee knoesten van beklimmingen waaronder die ene waar we kennis mee maakten de eerste dag met de auto. Dankzij Wout staat deze op STRAVA, onherroepelijk verbonden met de Kleppers de eerste jaren. Na een driegangenmenu met pasta, waarin we nog een vleugje goulash herkenden van daags voordien, maar daarom niet minder lekker, werden er nog zware analyses gemaakt. Wijn en Krombacher maakten deze alleen maar gedetailleerder tot de laatsten omstreeks 02.30 uur onder de wol kropen om zich mentaal voor te bereiden op de slotetappe. Zondagmorgen, na een stevig ontbijt werden ons onmiddellijk een paar stevige kuitenbijters voorgeschoteld, die bij velen onder ons pijn deden in de benen. Halverwege, na een korte pauze aan het stuwmeer werd de route verder gezet met nog een paar mooie klimmen en afdalingen. In de achterhoede werd Tom even verrast op een pittige klim richting Jackelchen waar de meeste GPS-toestellen een stijging van 22 procent aantikten. “Het was maar ne korte hé Tom”. Via enkele van de mooie maar eerder zeldzame fietspaden werd de weg verder gezet richting Kirchhundem . Van daaruit verder naar de laatste pittige klim tot het hotel. Terwijl de laatsten langs die weg arriveerden deed Joris, aan de achterzijde van het hotel, nog een succesvolle poging op de KOM van de Einsteinpickel , waardoor die ook voor de eerste periode geboekt staat op Strava. Sterk mannenNog even douchen, koffers pakken, een goed vullend lokaal aardappelgerecht verorberen om vervolgens afscheid te nemen van onze gastheer en gastvrouw en huiswaarts te keren. Moest de heer Einstein nog geleefd hebben had hij ook een formule uitgevonden voor het woord Kleppers. Gelukkig kunnen wij hieraan zelf een invulling geven. Termen als Sportief, Pittig, Gezellig en Kameraadschap zouden in deze formule zeker niet mogen ontbreken.Toch willen we ook even stilstaan bij Anton en Kristof, de twee die niet meekonden, maar die zeker hun sportieve en kameraadschappelijke bijdrage zouden geleverd hebben aan dit weekend. Anton bedankt voor de organisatie en Kristof sterkte de komende tijd. Een pittig maar geslaagd weekend!

Marc

Koninginnenrit Kleppers

Koninginnenrit noordelijkste grenspaal van België!

De befaamde koninginnenrit van de Kleppers stond op het programma. 16 Kleppers hadden zich ingeschreven voor deze lange rit van 175km Spijtig genoeg moest onze kopman last minute afzeggen.

Om 8u werd de rit door de voorzitter opgang getrokken. Met een opbouwend tempo gingen we richting de nederlandse grens. De weersomstandigheden waren subliem. Men kon geen beter weer wensen voor deze mooie dag. Na 60km werd de eerste plaspauze ingelast, waarbij we ook direct hulp hebben aangeboden aan 2 fietsers met pech. Direct ging het tempo terug de hoogte in, want we reden richting de bakker in Meensel-Dreef om onze eerste honger te stillen. Iedereen kon genieten van een stuk taart. Voor elk wat wils! Enkel voor Beton Baron was de honger nog niet gestilt… Hij heeft dit opgelost door een extra worstenbroodje binnen te spelen.

Met een gevulde maag ging de rit verder. Uiteindelijk kwamen we aan bij ons doel: ‘De noordelijkste grenspaal van België’. Allen samen op de foto en weer verder. Langs de mooie wegen van Hoogstraten en Turnhout fietsten we terug richting het mooie Limburg. Sommige hadden hun zinnen gezet op de hamburger die ons was beloofd aan het einde van de rit, met als gevolg dat ‘El capo’ alle registers opentrok. Met een rotvaart van 40km/u ging het richting ons clublokaal Het Achtste Sacrament. Maar enkele km’s later maakte de voorzitter de kopmannen erop attent dat het vanachter in de groep richting de 50km/u ging, in combinatie met lege drinkbussen en hijgende Kleppers. Er werd een onvoorziene last minute pitstop ingelast te Dessel voor onze suikerspiegel aan te vullen. Alle kleppers hadden een genoegen met een frisse ice-tea, behalve K. Kums aka K. Koms wou een ice-tea green. Met nog 30km op de teller ging het langs onze bekende wegen richting het terras van Het Achtste Sacrament. Op de Schansstraat werden de laatste krachten volledig opgebruikt. Het treintje werd opgezet door Pinda, die vervolgens tal van kleppers afzette om de brug op te sprinten. Hier kwam onze beresterke K.D. als eerste boven, die aan een buitengewoon goed seizoen bezig is!Aangekomen bij Het Achtste Sacrament kwam de geur van de hamburgers ons al tegemoet. Heerlijk na zo een rit! Bedankt aan iedereen die erbij was om er een topdag van te maken!

Gran Fondo Val Dieu

5 juni 2021, de eerste Kleppers Gran Fondo was een feit. Weken op voorhand werd er al over gesproken, werd er gepolst naar de finish tijden voor goud en naar het parcours. De eerste editie moest en zou een geslaagde editie worden. 18 Kleppers hadden zich ingeschreven voor de rit van 200k langs de Abdij van Val Dieu. Toen iedereen s’morgens opstond werd het al snel duidelijk dat de zon die dag nergens te bespeuren zou zijn. Hierop zijn er helaas nog 3 afmeldingen geweest waardoor we van start zijn gegaan met 15 ECHTE krijgers! 

De route ging van start aan het 8ste Sacrament en voerde ons via Bocholt naar het eerste ijkpunt van de rit, Elsloo. Eens het kasteel van Elsloo gepasseerd werd de koers open gebroken. Niemand anders dan Bjorn wilde laten zien dat hij over super benen beschikte die dag. Het tempo ging de hoogte in en alles ging op de kant. Slingerberg, Moorveldsberg, Peutgensweg en Rootherweg volgde elkaar in snel tempo op wat er voor zorgde dat het hele deelnemersveld verspreid was. De eerste familiale ruzie tussen schoonvader en schoonzoon vond hierna plaats. Nolan had het gat gedicht met de 2 koplopers, met Jacky op een dikke 10M. Hierop is Nolan direct beginnen roepen “rije, rije, laat hem nie terug komen”. Wat hierop volgde zal waarschijnlijk de rest van zijn erfenis bepalen, 0€. 

Eens de grens overgestoken reden we door de Voeren, richting het hoogste punt van Vlaanderen, Remersdaal. Om 11.30u kwamen de eerste 2 Kleppers hier aan, niet veel later 6 andere. Omstreeks 12.20u was er van de rest nog niets te bespeuren. Na een telefoontje van Anton richting de voorzitter werd al snel duidelijk dat het niet enkel de benen waren die het moeilijk hadden maar ook de banden. 3 Lekke banden voor het achterliggende 7 tal. De groep werd weer herenigd bij de abdij van Val Dieu. Hier stond ons een groot bord spaghetti of een pannenkoek te wachten. Wat we hier ook geleerd hebben is dat je bij een warme choco best altijd een beschuit eet. 

Voldaan en lichtjes opgewarmd konden we de rit verder zetten richting de volgende heuvelzone: Hallembaye, Zusserdel en muizenberg. Boven op de muizenberg werd weer gewacht tot we voltallig waren. Ook hier duurde het lange tijd voor iedereen er was, wederom door de lekke banden. Het weer bleef slecht waardoor het meerendeel van de Kleppers het stilaan koud begon te krijgen. Opnieuw herenigd werd het laatste deel van de rit aangevat. Met de brug van Vroenhoven in het vooruitzicht vond de voorzitter het hoog tijd om de befaamde Klepperstrein op de rails te zetten. El Capo zorgde hier voor de nodige aanwijzigingen zodat de trein bleef bollen. De km’s tikte snel bij op de teller en in geen tijd waren we in Overpelt. Op de Breugelweg werden de laatste krachtbronnen aangesproken om zo rap mogelijk op het terras te kunnen plaats nemen voor een welverdiende Paix Dieu!

Ondanks het mindere weer was dit meer dan zeker een geslaagde eerste editie. De rit was prachtig, de organisatie zoals altijd dik in orde en het gezelschap  TOP!! We kijken al weer uit naar de Gran Fondo van 2022 richting …….

Iedereen1000 – Iedereen Klepper

Vandaag fietsten 20 Kleppers ten voordele van Kom op tegen Kanker.

In dienst van De Bokkenrijders, de bevriende fietsclub uit Pelt, en doneren onze bijdrage voor Kom op tegen Kanker dan ook aan hen.

Door het slechte weer werd de lus van 125 km wel ingekort tot 105 km, maar als Kleppers hebben we toch weer ons steentje bijgedragen.

De Bokkerijders samen met Joke Emmers, het uithangbord van Lus Noord van Limburg en de stichting Kom op tegen Kanker zullen De Kleppers dankbaar zijn!

Slotwoord

Kleppers – woordje voorzitter

Om dit bijzonder jaar af te sluiten, wil ik dit jaar ook graag een bijzonder slotwoordje richten aan alle leden van De Kleppers. Het was op alle vlakken een uitzonderlijk, bijzonder jaar dat we niet snel zullen vergeten. Onze openingsrit werd door corona uitgesteld tot in juni, onze slotrit viel –buiten de dapperen onder ons- volledig in het water. Maar in die korte periode hebben we als Kleppers toch een mooi jaar gehad, een jaar waar ik als voorzitter fier op ben…Nog nooit verschenen we zo in supervorm als tijdens onze openingsrit in juni. Corona zorgde ervoor dat we allemaal op onze fiets hebben gezeten, al was het individueel en helaas niet in de vertrouwde groep. Fietsen was voor sommigen precies de enige uitlaatklep in deze bizarre tijden. Absolute lichtpuntjes in ons seizoen waren uiteraard de Koninginnenrit, onze rit naar de befaamde Leeuw van Waterloo en het supergeslaagde fietsweekend in Luxemburg. Hierbij wil ik ook van de gelegenheid gebruik maken om Anton te bedanken voor de organisatie en de voorbereiding van ons weekend samen. Noteer nu maar alvast het weekend van 17 tot 19 september volgend jaar voor ons volgend weekend, de bestemming is nog niet bekend…Iedere week was er ook een super opkomst bij onze wekelijkse ritten. Onze twee winnaars van het regelmatigheidscriterium hebben het dan ook oververdiend gewonnen, proficiat daarvoor. Er zijn ook enkele leden die we dit jaar minder hebben gezien. Is het door de corona of misschien uit schrik, wie weet…? Hopelijk zien we hen volgend jaar opnieuw terug! Tijdens onze laatste slotrit, of wat er nog van overschoot, werd er tussen pizza, pot en pint al gepraat over volgend seizoen. We kijken er met zijn allen ongelofelijk hard naar uit, dat merk ik nu al. Hopelijk kunnen we in het voorjaar met een schone en gezonde lei het nieuwe jaar starten. Tot slot wil ik ook nog een bedankje richten aan de sponsoren, Het 8ste Sacrament en Nobel ons bestuur en onze samenwerking dit jaar. Door die vlotte, flexibele en goede samenwerking hebben we er ook een mooi en uitzonderlijk jaar van kunnen maken. #fietseninpelt#gemeentepelt#het8stesacrament#kleppertime

De voorzitter!

Kleppersweekend Luxemburg

Domaine “La Sapinière” is een vakantiepark gelegen in het Luxemburgse Hosingen en dit jaar tevens de bestemming van het 3de Kleppersweekend.

Op een onchristelijk vroeg uur verzamelden 18 Kleppers zich rond de kerktoren van Overpelt-Centrum. Onder de deskundige leiding van Anton kreeg iedereen zijn zitje in de wagen toegewezen, fietsen werden nog gekeurd en in de remorque gestoken. Kortom niets werd aan het toeval overgelaten. In de auto’s nam vrij snel de geur van ontbijtkoeken, flauwe zever en diverse oliën de bovenhand.

Zonder noemenswaardige ongelukken, slechts een klein gevalletje van verkeersagressie maar het vermelden eigenlijk niet waard, bereikten we allen het fiscaal paradijs Luxemburg. Al vrij snel waren we onder de indruk van de perfecte staat van het wegdek wat onze sportieve hoogprestaties alleen maar ten goede zou komen. Bij enkelen moest zelfs wat kwijl verwijderd worden, zo verwonderd waren ze bij zoveel schoonheid in deze ravissante omgeving. 

De tweewielers werden rap van de auto’s gehaald, bedden werden opgemaakt, fietskledij uit de koffers geplukt. Kortom de verkenningsrit kon starten…

Na een halve kilometer werd de 1ste schifting reeds doorgevoerd, unterscheid müss sein, en nam El Capitan Joris de beteren onder ons op sleeptouw. Anderen bleven wat verweesd achter en besloten hun eigen tempo te zoeken, wetende dat er een hergroepering zou volgen bij het middagmaal.

Na een deugddoend middagmaal werd de tocht hervat, afspraak terug op het domein. ’s Avonds bij het knetterend haardvuur en met wat alcohol in de ledematen beseften De Kleppers dat het gene kattenpis was wat hen nog te wachten stond.

De apotheose was natuurlijk de zaterdagrit oftewel de Koninginnerit oftewel de schrik van Luxemburg, hier zou menig pamper volgescheten worden, openstaande rekeningen vereffend, Bjorn M. over de knie gelegd worden, het ontluisterende talent van Kristof hoge toppen scheren. Man, man, man wat was me dat een ritje zeg, 150 kilomter met 2.200 hoogtemeters, wat waren we blij dat we zaterdagavond terug waren, menig 40+ stelde zich de vraag of de leeftijd toch niet wat parten begon te spelen

Zaterdagavond werd daarenboven het intellect van de Kleppers ook eens getest, Mens Sano in Corpore Sane, of hoe gaat dat Latijns spreekwoord ook alweer. Altijd leuk om op zo’n avond meer te weten te komen over het duistere karakter van sommigen onder ons.

Zondags volgde nog een afsluitend ritje van 65 kilometer om de laatste fysieke doodsteek toe te dienen.

Wat was dit weer een geslaagd weekend en graag wil ik iedereen eens bedanken om er weer een sportief en gezellig hoogtepunt van te maken. 

Merci Tim, Joris, Thierry, Kristof, Bart, Jan, Anton, Wout, Guy, Ken, Dries, Stefan, Bjorn, Kris, Michiel, Werner, Luk, Erik.

Special thanks to Marc voor de heerlijke spaghettisaus

Koninginnenrit Kleppers Kanne 2020

21 Juli, deze datum stond bij vele Kleppers vetgedrukt in de agenda. Door het wegvallen van verschillende toertochten was dit het moment om de benen een keer testen. Zoals steeds, verzamelen aan het Achtste Sacrament. Klokslag 08.30u, na opzwepende en respectvolle woorden (lees: zand strooien) van de voorzitter trekt het peloton van 16 Kleppers zich op gang. Zoals het een echte koninginnenrit betaamt, rijden we zuidwaarts, richting glooiend terrein. De sfeer, het weer en de wind zijn ons in het eerste gedeelte gunstig gezind. Het gaat in een mooi gestaag tempo richting Zutendaal om daarna het glooiende Riemst binnen te rijden. Hier en daar worden voorzichtig de eerste versnellingen geplaatst. De lockdown heeft voor een ongezien vormpeil gezorgd bij alle Kleppers waardoor deze eenvoudig worden verteerd. Na Riemst, het echte werk, het tweeluik Hallembaye – Oude Hallembaye, wat zoveel betekent als alle registers open. Dus…Trein op de rails en gaan. Hier en daar wordt er onderling een duel uitgevochten en sommige duelleren met zichzelf. Al bij al, geen noemenswaardige schade, dus maar door richting Oupeye waar een lekkere pasta op ons wacht. Na de pauze en de nodige flauwe zever zetten we ditmaal koers richting Noorden, met de wind tussen de wenkbrauwen en nog enkele klimmetjes in het verschiet. Net voor de laatste kuitenbijter, een zeldzame lekke band, dit keer voor onze wegkapitein van de dag, JC (in het milieu ook wel gekend onder de naam ‘Il Capo’). Na de vlotte bandenwissel moeten we onmiddellijk aan de bak, want de Muizenberg torent plots voor ons op. Met percentages tot 10 %, de ideale speeltuin voor Neo-Klepper K. Kums aka K. Koms. Boven aangekomen op deze puist beginnen de eerste tekenen van vermoeidheid op te spelen. Maar, geen nood, de sfeer zit nog steeds optimaal en als een volleerd peloton banen we ons een weg richting Pelt waar er ons nog een hapje en drankje te wachten staat. Rustig keuvelend en lachend rijden we Pelt binnen, niet wetende wat ons te wachten staat. De laatste demarrage op de Breugelweg, ditmaal uit onverwachte hoek. Zonder namen te noemen trekt dit Vlaams Brabants trekpaard alles op een lint en etaleert zijn uitstekende conditie (het geheime recept, kunstgras). Daarna rijden we rustig het centrum binnen om onze dorst te laven, honger te stillen en na te kaarten op het terras van het Achtste. Samengevat, wat een topdag! Dank aan allen die er bij waren en dit mogelijk hebben gemaakt. 

Hoogachtend,

Uw reporter van dienst

#gemeentepelt #thewolfpack #kleppertime #wielertoeristen#het8stesacrament #fietseninpelt 

#sportersbelevenmeer

Kleppers naar de Leeuw van Waterloo!

Half 8 stipt klikten afgelopen zaterdag (20 juni ll.) 9 Kleppers in hun pedalen en vertrokken westwaarts richting De Leeuw van Waterloo. 

Zoals jullie allemaal weten was het namelijk 205 jaar geleden dat de Slag bij Waterloo plaatsgevonden had. Ter herdenking van deze historisch slag gaf Koning Willem I de opdracht tot het oprichten van dit monument. De uiteindelijke constructie gebeurde tussen 1823 en oktober 1826. Het monument zelf bestaat uit een reusachtige gietijzeren leeuw die op een kunstmatige heuvel 45 meter boven de omringende vlakte uittroont.

De Leeuw dient niet enkel ter nagedachtenis aan de veldslag zelf, maar geeft ook het einde weer van een twintigjarige Franse overheersing en oorlogsvoering in Europa.

Tot zover de geschiedkundige onderbouwing; weet ook dat de 9 Kleppers zeker fysiek goed onderbouwd moesten zijn, want er werd hen maar liefst 10 kilometer kasseien en 1600 hoogtemeters voorgeschoteld. Dit alles vakkundig uitgestippeld door Opperklepper Jan Boons.

De heenrit liep opvallend vlot, zonder noemenswaardige tegenslagen, wel mogen wij oprecht zeggen dat Limburg inderdaad het fietsparadijs bij uitstek is. De staat van de wegen in het Brusselse is bij momenten droevig en hier en daar werd dan ook een traantje weggepinkt. Al een geluk dat we verschillende zakdoeken op zak hadden. 

Aan de voet van de Leeuw had Anton een idyllisch restaurant geboekt waar wij de nodige koolhydraten konden inslaan. Tijdens de lunch werd er even stilgestaan bij het stuurongeluk van E.V. en allen hoopten we dat onze collega ongeschonden uit de strijd zou komen. Spontaan hieven we bijbelse gezangen aan, en kijk het heeft geholpen… Wel kwamen we tot de conclusie dat een graveller eigenlijk een sportieve oud-scout is. Voor meer uitleg, gelieve je te wenden tot ondergetekende.

De terugtocht verliep iets moeizamer, sommigen hadden reeds te diep geput in hun krachtenarsenaal en konden ook wat peptalk gebruiken.

Toch arriveerden we op een fatsoenlijk uur in onze staminee, het 8ste Sacrament, alwaar we een calorierijke kermisfriet en wat frisse pintjes verorberden.

Volgend jaar staat er een tocht naar Henri La Chapelle op het programma, ook zeer interessant.

Uw dienaar,

Bart Daniels 

KLEPPERS NIEUWE UITRUSTING!!

Als bestuur kunnen we in alle fierheid melden dat 35 kleppers in een nieuwe outfit zijn te bewonderen. The Wolfpack breidt zich nu ook uit naar Pelt met een nieuwe zwart-gouden uitrusting, de ondertussen zes jaar zwart-gele uitrusting was stilaan aan vernieuwing toe. Nu komt er dus een upgrade naar zwart met een gouden rand, Hopelijk zet zich dat ook door naar gouden prestaties op de fiets. Pol & Kris bedankt voor jullie engagement om dit te realiseren en dank aan onze sponsors NoBel en Het 8ste Sacrament. Hopelijk kunnen we binnenkort in het vertrouwde peloton schitteren met onze tenue en het tonen aan de buitenwereld. 

En stiekem hopen we nog altijd dat onze PeltClassic op 15 augustus en fietsweekend in Luxemburg in september nog steeds kan doorgaan!

(Golden) Fingers crossed!! 

Slotrit Kleppers Langdorp

Afgelopen zaterdag, 26 oktober, werd onze seizoensafsluiter gereden. Voor 20 Kleppers waaronder ook toekomstige Kleppers stond er een rit van +-135km op het programma richting Langdorp. Achteraf gezien een prachtig parcours door wegen en bosrijk gebied waar veel kleppers zelden komen (Met dank aan Tim). Onder een stralende zon werd om 9u15 de rit op gang getrokken aan onze vaste uitvalsbasis “Het 8ste sacrament”. Na 10km kwam iedereen er al achter dat er redelijk wat wind stond en dat dit misschien op het einde van de dag voor sommige parten zou spelen. Het werd snel duidelijk wie naar het einde van het seizoen snakte en wie er nog een laatste keer een lap op wilde geven. In Diest kregen we een eerste heuveltje onder de wielen geschoven en dit was voor enkelingen het startschot om de benen eens te testen. Hierna reden we in een gezapig tempo verder naar het Wolfcafe in Langdorp. Hier wachten ons een lekkere spaghetti of croque op. De groep was mooi verdeeld over 2 tafels, waar aan de een tafel gesproken werd over koetjes en kalfjes, werd aan de andere tafel gesproken over ritten van Pelt naar Parijs, via Parijs-Roubaix terug naar Pelt en dit met veel grootspraak. Hierbij heeft ook volgens een goed vernomen bron de voorzitter 2,5 spaghetti op gegeten. Na de groepsfoto ging het via Bergom richting Olmen. Hier bleek al snel dat 2,5 spaghetti iets te veel van het goede was en dit heeft Frits geweten. Het tempo lag voor sommige te hoog, waar het voor anderen niet hard genoeg kon. De lekkere najaarszon heeft hier zeker iets me te maken gehad. Vanaf Olmen roken sommige het bier van Het 8ste al denk ik, want het tempo zakte niet meer. Via Lommel werd de laatste rechte lijn ingezet richting Pelt. Aangekomen bij Het 8ste Sacrament werden we weeral getrakteerd op een hapje en een drankje. Het was een mooie seizoensafsluiter van een nog mooier seizoen. Bestuur, Bedankt!
#kleppertime #wolfcafe #fietseninpelt #het8stesacrament