Openingsrit Kleppers 18′

De lente is stilaan terug in het land en dat was afgelopen zaterdag voor De Kleppers hét signaal om hun stalen ros terug vanonder het stof te halen en voor sommigen om hun nieuw juweeltje te tonen om zo het wielerseizoen op gang te trappen. Zo’n 27 leden stonden klaar voor een tochtje van 50 kilometer om ‘er terug in te komen’. Het zonnetje kwam erdoor, dus een ideale dag om te starten. Na de tocht was er een lunch voorzien, zeer lekker en goed verzorgd door “etenstijd” in het 8ste Sacrament en werden ook de doelstellingen van het nieuwe jaar overlopen. Nu zaterdag al staan 11 leden van De Kleppers al aan de start van ‘hun’ Ronde van Vlaanderen… De Ronde Van Pelt , en nog met stip mag 15 augustus aangeduid worden De Pelten Classic, een tourtocht die door De Kleppers voor de eerste keer zal georganiseerd worden.

Wij wensen als bestuur iedereen een mooi en zorgeloos seizoen toe.

Veel succes!!

Slotrit Kleppers 17′

Na een prachtig seizoen stond op 14 oktober 2017 de eerder uitgestelde slotrit van De Kleppers op het programma. Een goede organisatie, schitterend nazomerweer, 22 enthousiaste Kleppers en een mooie route bleken de juiste ingrediënten van een prachtige rit. Daar konden die éne lekke band en een paar gesneuvelde spaken niets aan veranderen.

Samenkomst om 8u30 aan het 8ste Sacrament waar enkele pogingen nodig bleken om een deftige foto van de bende te maken. Maar eens die vast lag werd er al te graag gestart met de rit. Met de nodige haast voor diegenen die hun schoenen nog niet aan hadden want we kunnen natuurlijk niet blijven wachten “Bart”

Onderweg naar ’t Vinne in Zoutleeuw  werd de tijd genomen om het voorbije seizoen te bespreken waarin vele Kleppers op verschillende terreinen aanwezig waren. Anderen daarentegen waren reeds bezig met uitdagingen voor het komende seizoen. En niks hield hen tegen om die uitdagingen nog heroïscher te maken dan ze op zich al zijn. Grenzen lijken verlegd te zullen worden en met inkt vastgelegd voor de toekomst.

De tussenstop in ‘t Vinne was eindelijk in zicht. “Waar was het nou precies? Bestaat het wel? Rijden we niet gewoon terug? Vraag het aan een local.” Allemaal goeie suggesties maar na een keer of 4 fout gereden te zijn vonden we onze tussenstop. En dat zonder dat de eerder vermelde “Bart” ons de juiste weg op stuurde, die hij zoals bleek bij het lekker stukje taart blijkbaar gewoon kende.

Na de taart en eerder prijzige bus slagroom zocht ieder zijn plek in het peloton weer op. Al was dat niet altijd even gemakkelijk en werd er hier en daar met een lach gesuggereerd dat we in de winter enkele lessen 2 aan 2 rijden moesten geven.

Zonder al teveel oponthoud opnieuw aangekomen in het 8ste Sacrament stond ons een lekker Italiaans buffet verzorgd door Etenstijd te wachten. In een gemoedelijk sfeertje werden buiken gevuld. Zoals steeds kwamen we niks tekort en kon iedereen weer voldaan naar huis. Een prachtig slot van een super geslaagd seizoen en een mooi begin, want ook in de komende maanden wordt er niet stil gezeten en beginnen de voorbereidingen voor 2018. Zodat we verder kunnen doen wat we allemaal zo graag doen.

Een tevreden Klepper.

 

Kleppers Diekirch – Valkenswaard 2017

De laatste zaterdag van Augustus was bij enkele kleppers met een dikke rode stip aangeduid op de kalender, elk jaar vind dan Diekirch – Valkenswaard plaats en aangezien er dit jaar een nieuwe route werd uitgestippeld waren Bart, Anton, Bjorn, Tom, Werner en Erwin om half 7 present in het startvak te Diekirch.

Aangezien het startschot pas om 7u weerklonk hadden ze ruim de tijd om nog eens flink te lachen met de uitvluchten van andere Kleppers, zo moest een klepper naar de verjaardag van zijn schoonmoeder terwijl hij al lang vrijgezel is, een andere wist drie maanden geleden al dat hij 26 augustus een zomergriep ging hebben.
Andere kregen dan weer geen vergunning van hun madam. Om maar kort te duiden dat sfeer goed zat.
De kleppers konden rekenen op een stel gemotiveerde begeleiders, minstens even zenuwachtig als de renners zelf, bestaande uit Raf, Jan en Tim.
Om 7 uur werd eerst nog een minuut stilte gehouden voor de pas overleden oud organisator waarna het start schot weerklonk.
De nacht van vrijdag op zaterdag was een een enorm onweer over de streek getrokken, volgens sommige bronnen heeft Bart medebegeleider Tim in bed moeten nemen wegens angstaanvallen voor de donder, waardoor de wegen er kletsnat bijlagen.
Niet tegenstaande werd er meteen goed gas gegeven en de ploegtaktiek was om Tom en Werner met de eerste ontsnapping mee te sturen zodat de rest van de ploeg een rustige rit kon rijden.
Alles liep volgens plan Tom en Werner trokken meteen hunne register open en schoten met de kopgroep mee uit het 700 koppige peloton.
Tot aan de eerste bevoorrading was er geen vuiltje aan de lucht, samen met enkele kompanen van The Ride die Erwin had opgetrommeld en een Doordouwer werd een groepje gevormd die stelselmatig naar voor schoof.
Bjorn had het wat moeilijker met de opeenvolging van klimmen en moest een gat laten vallen, een gat dat hij geheel zelfstandig dicht heeft gereden door zeer korte pauzes te nemen om bij de laatste stop weer aan te  sluiten, knappe persatie!
Bij elke stop stonden de begeleiders klaar met veel enthousiasme om het iedereen zo comfortabel mogelijk te maken.
Bij de tweede stop aangekomen bleek Tom een schuiver te hebben gemaakt, diagnose Sleutelbeen en Schouderblad beide gebroken en gedwongen opgave. Zijn fiets was immers ook kapot.
Veel beterschap en een spoedig herstel Tom !!
De rest van de groep stak even de koppen bij elkaar, enkel Werner voorop overlaten aan zijn lot moest hij in een inzinking terecht komen was geen optie, we gaan een tandje bij steken.
Onderweg naar de derde stop werd duidelijk dat bij vele deelnemers het vet wat van de soep aan het geraken was, een vooreen werden ze ingehaald door een ontkende groep kleppers (en the ride kompanen) niemand was bij machte om ook maar even de kop over te nemen. Aanklampen was voor de meeste het hoogst haalbare.
Zo dikte de kilometers snel aan en voor we er erg in hadden stonden we in Neeroeteren aan de laatste bevoorrading, net toen we wilden vertrekken sloot Bjorn aan : zijn bidons werden snel gevuld en weg waren we.
Richting Valkenswaard werd de gas helemaal opengedraaid en enkelen konden maar net in de groep volgen, niet abnormaal als je weet dat de km’ters tussen 215 en 256 tegen een gemiddelde werd gereden van 33 Km per uur.
Een nederlandse wieltjes zuiger zette de boel helemaal in brand door 10km voor het einde te willen demarreren uit de kleppers groep,
Vakkundig werd hij met de voeten op de grond gezet, Die doet dat nooit meer.
In Valkenswaard stonden verschillende Kleppers hun ploeggenoten op te wachten, net als sommige vrouwen van de deelnemers, het mag duidelijk zijn dat dat enorm op prijs werd gesteld.
Conclusie van de dag
Diekirch Valkenswaard met zijn nieuwe route is niet voor pannenkoeken, maar wel de moeite om aan deel te nemen.
Aan elke klepper: Laatste zaterdag van Augustus 2018: u heeft nog 52 weken om te trainen!!!!!
Mvg Erwin Vaesen

Met de Kleppers naar Banneux

Wat vooraf ging

1-07-17

Rit naar Banneux kan niet door gaan en word verplaatst naar 15 juli

11-07-2017

ik: Jan, ik ga zaterdag mee naar Banneux

Jan: Goed

Ik: Met hoeveel zijn we zaterdag

Jan: Met 15

Ik: Super:

Jan: Tot zaterdag, 06,30u aan het 8ste hé.

Ik: Oke, tot zatedag

Tussen deze datum en zatedag ochtend krijgt Jan meer dan hij zelf wil, berichten met deze boodschappen.

* Jan, ik zal er zaterdag niet bij zijn, mijn goudvis is verdronken.

  • Jan, ik ga er zaterdag niet bij zijn, moet mijne vuilzak buiten zetten,
  • Jan, ik ga er zaterdag niet bij zijn, het gaat regenen in Keulen

* …….

Tal van deze berichtjes zorgen er voor dat we zaterdag ochtend maar met 9 echte Kleppers aan het 8ste staan. En natuurlijk onze 2 soigneurs.

In gestrekte draf vertrekken we richting sint huibrechts lille om hier via het kanaal richting het veerpont van Dilsen Stokkem te rijden. Hier steken we het water over en rijden richting de Bemelerberg. Hier laat Jan direct zien dat hij in goeie doen is en trekt ten aanval. Helaas voor hem wordt hij in het zicht van de top gegrepen door het peloton, waarna we iets verder voor de eerste keer onze soigneurs zien. Rap stoppen, alles bijvullen en door richting Banneux. Dankzij de verbouwingswerken van een locale boer moeten we een omweg maken die er voor zorgt dat er +10km bij komt op de teller. Onder een stralende zon rijden we de voerstreken binnen. Hier wordt het parcour wat glooiender en worden de eerste tikken al uit gedeeld. Op 120km beginnen we aan de klim richting Banneux. Hier worden alle registers open getrokken. Een sterke Roel Nuyts neemt hier regelrecht de kop en geeft deze niet meer af tot boven. Achter hem wordt er flink strijd geleverd voor plaats 3. Aangekomen bij de basiliek van Banneux kunnen we even uitrusten en iets eten bij La Chapelle. Omstreeks 13.15u rijden we terug richting Overpelt. Via een paar kleine hellingen en tegenslag voor Bjorn die goede benen had, zadelpen breekt af rijden we naar de laatste puist van de dag, Coté de Hallembay. Ook hier wordt er weer flink strijd geleverd voor de bolletjes trui. Beneden wachten onze soigneurs om ons  weer te voorzien van de nodige drank en ….. Via het kanaal van Visé trekken we het binnenland terug in om naar onze laatste tussenstop te rijden in Opglabbeek. Bij het meeste is ondertussen het vet al van de soep en is deze laatste stop geen overbodige luxe. We kunnen hier wederom genieten van een frisse cola en wat eten.  De kaap van de 200km is ondertussen gepasseerd en we maken ons op voor het laatste stuk. Hoe korter we Overpelt naderen, hoe meer het tempo opgedreven wordt. Iedereen wil naar huis en heeft de stal al geroken. Op de kaulillerweg wordt het tempo pas echt de lucht in gejaagd en daveren we met +40km/h richting Overpelt. Nu kraakt het bij iedereen.  Via de kolis rijden we Overpelt binnen. Het zien van de kerktoren in de verte was voor iedereen een opluchting. Aangekomen bij het 8ste Sacrament wacht ons een vol terras op. Iedereen is voldaan en heeft van een mooie dag genoten. 235km op de teller is ook niet nix.

Joris,

IMG_0470

Beverbeek Classic 2017

Kleppers in de Beverbeek Classic

Pinkstermaandag om 7h30 reden 9 Kleppers richting Hamont-Achel voor de Beverbeek Classic. Onder een stralend lentezonnetje vertrokken we voor een tochtje van +/-140km zuidwaarts richting Kleine-Brogel en Ellikom om zo bij de eerste bevoorrading aan te komen in Oppitter. Nadat iedereen zijn energiepeil had opgekrikt, kwamen de heuveltjes van “klein Zwitserland” aan de beurt. Die verslonden we met zijn allen. Nog eens even bijtanken en na een verkwikkende douche van een plaatselijke landbouwer, reden we terug richting Hamont-Achel. Dit was een mooie voorbereiding op onze tocht naar Banneux op 1 juli.

Maarten

 

 

RONDE VAN PELT

Op Zondag 30 April verzamelde op de oude Markt in Overpelt 215 enthousiaste fietser om deel te nemen aan de 1ste verbroederingsklassieker : “Ronde Van Pelt”, een idee van de Kleppers . Dit idee werd na overleg met alle Overpeltse fietsclubs en het gemeentebestuur  al snel een feit.

Om 9u werden we welkom geheten door schepen van sport: Ann Van Dorpe. Na een verkwikkende douche (fontein) en groepfoto’s trokken de kleppers de menigte op gang. Samen werden er 3 rondes gereden door de Overpeltse gehuchten, voor een totale afstand van 63km. Alle Peltse clubs waren aanwezig en werden vertegenwoordigd door jong en oud en zowel door mannen en als vrouwen. Dit alles onder een perfecte begeleiding van seingevers, volgwagens en de Streetbikers van Overpelt.

De weergoden waren ons gunstig gezind en na de rit konden we op het terras genieten van een drankje en een hapje bij het 8ste sacrament, het clublokaal van de kleppers. De kleppers willen iederen bedanken voor de hulp en de aanwezigheid op deze eerste succesvolle uitgave van de Ronde Van Pelt en hopen dat dit het begin was van een nieuwe traditie.

Kleppers in de Amstel Gold Race

Een dik halfjaar geleden besloten een aantal Kleppers met een grote mond om een grote uitdaging aan te gaan. De Amstel Gold Race leek wel een doel de naam grote uitdaging waard. Na maanden van trainen en kilometers malen door weer of wind en vooral na het veel van kou, zat de voorbereiding er op en was de dag van de waarheid aangebroken.

Ondanks het vele gediscussieer en gespeculeer over het al dan niet goede weer, stond we op de druilerige ochtend van zaterdag 15 april toch klaar om de 18 hellingen in Nederlands Limburg te trotseren. Vol goede moed en vooral vol hoop op niet te veel regen begonnen we er aan.

Helaas was de regen ook vanaf minuut één aanwezig.  Eén van de grootste lichtpunten tijdens deze helse tocht was het zien van de volgwagen.  Een droog truitje, wat extra mondvoorraad en vooral een nodige peptalk van Pieter en Tim zetten ons weer op weg!

En dan was hij daar, de Cauberg, de laatste beproeving van de dag.  De laatste krachten werden uit de benen geperst en de rode vod was in zicht! 240 kilometer, vooral veel regen en koude later, werd de finish gepasseerd!  Iedereen had de uitdaging in deze toch wel zeer zware omstandigheden tot een goed einde gebracht!

Op naar de volgende uitdaging (met hopelijk heel wat minder regen).

Luk,