HAGELAND CLASSIC 2018

Op 14 April stond de Hageland classic op de klepper agenda, met een ideaal fietsweer voorspeld werd er om half 8 s’morgens verzameld aan het achtste sacrament.
De eerste keer dat de fietsremorque gebruikt werd bleek dat de aankoop ervan een goeie zet is geweest. Enkele kleppers vonden de 135 Km van de hageland niet genoeg en trokken hun carbonnen ros op gang vanaf het achtse richting de parking van de Alma in Mol.
Toen daar iedereen aangekomen was werd de semi klassieker aangevat, meteen werd er een stevig tempo op na gehouden richtig de heuvels.
Jan Boons die over verdacht sterke benen beschikte trok alle registers open op de nieuwe heuvels van het aangepaste Hageland parcours, er werd gezegd dat Jan nog een appeltje te schillen had met een bepaalde boekhouder en dat hij daarom deze rit met stip had aangeduid in zijn agenda.
Enfin de groep van 13 kleppers kwam redelijk verspreid aan op de eerste bevoorrading, daar werd de innerlijke klepper versterkt de meeste doen dat met bananen en stroopwafels de andere trekt eens vol aan zijne Bastos.
Na de bevoorrading werd er iets meer rekening gehouden met elkaar op de resterende hellingen, bij sommige kleppers was het beste er wat vanaf na een dikke 100 Km, gelukkig werd het parcours vanaf dan ook terug wat milder.
Hoe korter bij de finish hoe strakker het tempo terug werd, onder een stralende lentezon stoomde de Kleppers naar de aankomst.
Toen iederen terug in overpelt was aangekomen werd er nog een terrasje gedaan bij het 8e sacrament en sloten de kleppers die niet meer in hun tuin moesten werken hun eerste geslaagde uitstap af, de afwezigen hadden weer ongelijk !!

Erwin Vaesen

Openingsrit Kleppers 18′

De lente is stilaan terug in het land en dat was afgelopen zaterdag voor De Kleppers hét signaal om hun stalen ros terug vanonder het stof te halen en voor sommigen om hun nieuw juweeltje te tonen om zo het wielerseizoen op gang te trappen. Zo’n 27 leden stonden klaar voor een tochtje van 50 kilometer om ‘er terug in te komen’. Het zonnetje kwam erdoor, dus een ideale dag om te starten. Na de tocht was er een lunch voorzien, zeer lekker en goed verzorgd door “etenstijd” in het 8ste Sacrament en werden ook de doelstellingen van het nieuwe jaar overlopen. Nu zaterdag al staan 11 leden van De Kleppers al aan de start van ‘hun’ Ronde van Vlaanderen… De Ronde Van Pelt , en nog met stip mag 15 augustus aangeduid worden De Pelten Classic, een tourtocht die door De Kleppers voor de eerste keer zal georganiseerd worden.

Wij wensen als bestuur iedereen een mooi en zorgeloos seizoen toe.

Veel succes!!

Slotrit Kleppers 17′

Na een prachtig seizoen stond op 14 oktober 2017 de eerder uitgestelde slotrit van De Kleppers op het programma. Een goede organisatie, schitterend nazomerweer, 22 enthousiaste Kleppers en een mooie route bleken de juiste ingrediënten van een prachtige rit. Daar konden die éne lekke band en een paar gesneuvelde spaken niets aan veranderen.

Samenkomst om 8u30 aan het 8ste Sacrament waar enkele pogingen nodig bleken om een deftige foto van de bende te maken. Maar eens die vast lag werd er al te graag gestart met de rit. Met de nodige haast voor diegenen die hun schoenen nog niet aan hadden want we kunnen natuurlijk niet blijven wachten “Bart”

Onderweg naar ’t Vinne in Zoutleeuw  werd de tijd genomen om het voorbije seizoen te bespreken waarin vele Kleppers op verschillende terreinen aanwezig waren. Anderen daarentegen waren reeds bezig met uitdagingen voor het komende seizoen. En niks hield hen tegen om die uitdagingen nog heroïscher te maken dan ze op zich al zijn. Grenzen lijken verlegd te zullen worden en met inkt vastgelegd voor de toekomst.

De tussenstop in ‘t Vinne was eindelijk in zicht. “Waar was het nou precies? Bestaat het wel? Rijden we niet gewoon terug? Vraag het aan een local.” Allemaal goeie suggesties maar na een keer of 4 fout gereden te zijn vonden we onze tussenstop. En dat zonder dat de eerder vermelde “Bart” ons de juiste weg op stuurde, die hij zoals bleek bij het lekker stukje taart blijkbaar gewoon kende.

Na de taart en eerder prijzige bus slagroom zocht ieder zijn plek in het peloton weer op. Al was dat niet altijd even gemakkelijk en werd er hier en daar met een lach gesuggereerd dat we in de winter enkele lessen 2 aan 2 rijden moesten geven.

Zonder al teveel oponthoud opnieuw aangekomen in het 8ste Sacrament stond ons een lekker Italiaans buffet verzorgd door Etenstijd te wachten. In een gemoedelijk sfeertje werden buiken gevuld. Zoals steeds kwamen we niks tekort en kon iedereen weer voldaan naar huis. Een prachtig slot van een super geslaagd seizoen en een mooi begin, want ook in de komende maanden wordt er niet stil gezeten en beginnen de voorbereidingen voor 2018. Zodat we verder kunnen doen wat we allemaal zo graag doen.

Een tevreden Klepper.

 

Kleppers Diekirch – Valkenswaard 2017

De laatste zaterdag van Augustus was bij enkele kleppers met een dikke rode stip aangeduid op de kalender, elk jaar vind dan Diekirch – Valkenswaard plaats en aangezien er dit jaar een nieuwe route werd uitgestippeld waren Bart, Anton, Bjorn, Tom, Werner en Erwin om half 7 present in het startvak te Diekirch.

Aangezien het startschot pas om 7u weerklonk hadden ze ruim de tijd om nog eens flink te lachen met de uitvluchten van andere Kleppers, zo moest een klepper naar de verjaardag van zijn schoonmoeder terwijl hij al lang vrijgezel is, een andere wist drie maanden geleden al dat hij 26 augustus een zomergriep ging hebben.
Andere kregen dan weer geen vergunning van hun madam. Om maar kort te duiden dat sfeer goed zat.
De kleppers konden rekenen op een stel gemotiveerde begeleiders, minstens even zenuwachtig als de renners zelf, bestaande uit Raf, Jan en Tim.
Om 7 uur werd eerst nog een minuut stilte gehouden voor de pas overleden oud organisator waarna het start schot weerklonk.
De nacht van vrijdag op zaterdag was een een enorm onweer over de streek getrokken, volgens sommige bronnen heeft Bart medebegeleider Tim in bed moeten nemen wegens angstaanvallen voor de donder, waardoor de wegen er kletsnat bijlagen.
Niet tegenstaande werd er meteen goed gas gegeven en de ploegtaktiek was om Tom en Werner met de eerste ontsnapping mee te sturen zodat de rest van de ploeg een rustige rit kon rijden.
Alles liep volgens plan Tom en Werner trokken meteen hunne register open en schoten met de kopgroep mee uit het 700 koppige peloton.
Tot aan de eerste bevoorrading was er geen vuiltje aan de lucht, samen met enkele kompanen van The Ride die Erwin had opgetrommeld en een Doordouwer werd een groepje gevormd die stelselmatig naar voor schoof.
Bjorn had het wat moeilijker met de opeenvolging van klimmen en moest een gat laten vallen, een gat dat hij geheel zelfstandig dicht heeft gereden door zeer korte pauzes te nemen om bij de laatste stop weer aan te  sluiten, knappe persatie!
Bij elke stop stonden de begeleiders klaar met veel enthousiasme om het iedereen zo comfortabel mogelijk te maken.
Bij de tweede stop aangekomen bleek Tom een schuiver te hebben gemaakt, diagnose Sleutelbeen en Schouderblad beide gebroken en gedwongen opgave. Zijn fiets was immers ook kapot.
Veel beterschap en een spoedig herstel Tom !!
De rest van de groep stak even de koppen bij elkaar, enkel Werner voorop overlaten aan zijn lot moest hij in een inzinking terecht komen was geen optie, we gaan een tandje bij steken.
Onderweg naar de derde stop werd duidelijk dat bij vele deelnemers het vet wat van de soep aan het geraken was, een vooreen werden ze ingehaald door een ontkende groep kleppers (en the ride kompanen) niemand was bij machte om ook maar even de kop over te nemen. Aanklampen was voor de meeste het hoogst haalbare.
Zo dikte de kilometers snel aan en voor we er erg in hadden stonden we in Neeroeteren aan de laatste bevoorrading, net toen we wilden vertrekken sloot Bjorn aan : zijn bidons werden snel gevuld en weg waren we.
Richting Valkenswaard werd de gas helemaal opengedraaid en enkelen konden maar net in de groep volgen, niet abnormaal als je weet dat de km’ters tussen 215 en 256 tegen een gemiddelde werd gereden van 33 Km per uur.
Een nederlandse wieltjes zuiger zette de boel helemaal in brand door 10km voor het einde te willen demarreren uit de kleppers groep,
Vakkundig werd hij met de voeten op de grond gezet, Die doet dat nooit meer.
In Valkenswaard stonden verschillende Kleppers hun ploeggenoten op te wachten, net als sommige vrouwen van de deelnemers, het mag duidelijk zijn dat dat enorm op prijs werd gesteld.
Conclusie van de dag
Diekirch Valkenswaard met zijn nieuwe route is niet voor pannenkoeken, maar wel de moeite om aan deel te nemen.
Aan elke klepper: Laatste zaterdag van Augustus 2018: u heeft nog 52 weken om te trainen!!!!!
Mvg Erwin Vaesen